11 listopada 1918 – Dar Niepodległości

W poniedziałek 11 listopada 1918 o godzinie 11 zakończyła się I wojna światowa. W wagonie kolejowym, niedaleko Compiègne we Francji, Niemcy podpisały akt kapitulacji. W Warszawie komendant Legionów Polskich Józef Piłsudski, uwolniony z niemieckiego więzienia, przejmował władzę nad odradzającym się Wojskiem Polskim. 22 listopada zostanie Naczelnikiem Państwa.

Nie ma w historii Polski ostatnich wieków ważniejszej daty nad 11 listopada 1918! Pierwsze oficjalne obchody Święta Niepodległości odbyły się dopiero w latach 30., ale Polacy świętowali 11 Listopada już wcześniej.

Polska Niepodległość była wymodlona i wycierpiana przez kilka pokoleń. Wyrąbali ją ludzie o wielkich sercach, odwołujący się do przykładu przodków. Walka o wolność, gdy się raz zaczyna, z ojca krwią spada dziedzictwem na syna… (Adam Mickiewicz).
Listopad 1918 otworzył ciąg zdarzeń: krwawe potyczki z Ukraińcami o polski Lwów i wschodnią Małopolskę, Powstanie Wielkopolskie, powstania śląskie, walka o ziemię cieszyńską, plebiscyty na pograniczu niemieckim, wojna z bolszewikami o być albo nie być odrodzonego państwa.

Niepodległości nikt nam nie podarował. Ani cesarze niemiecki i austriacki, ani Mikołaj II car Rosji, ani przywódcy bolszewickiej rewolty, dekretujący obłudnie nasze prawo do samostanowienia. Nawet prezydent Stanów Zjednoczonych Woodrow Wilson, choć jego deklarację z roku 1918, o potrzebie wskrzeszenia państwa polskiego, przyjęliśmy z wdzięcznością jako akt wiekopomy.

Polska odrodziła się w krwawych bojach. Bo wciąż na jawie widzę i co noc mi się śni, że ta, co nie zginęła, wyrośnie z naszej krwi – pisał poeta legionista Edward Słoński. Uszanujmy to, co wyrosło z daru Opatrzności Bożej i z krwi naszych ojców. Brońmy polskiej Suwerenności, którą dziś kupczą najpospolitsi szuje (Jan Kasprowicz).

Kalendarz polski pod redakcją Piotra Szubarczyka.